برای دفاع از زنان خبرنگار در افغانستان برای دفاع از زنان خبرنگار در افغانستان
بغلان
۲ جدی ۱۳۹۹ و ۲۲ دسمبر ۲۰۲۰
خبرنگاران زن و فعالان رسانهها در ولایت بغلان از نبود مصوونیت کاری خبرنگاران و امنیت در کشور بوده و از حکومت میخواهند که عاملان و مجرمینی که در قتل و یا هم تهدیدهای مربوط به قتل خبرنگاران دخیل اند، شناسایی نموده و مطابق به قانون اساسی کشور آنان را مجازات نمایند.
خبرنگاران زن در بغلان از افزایش ناامنیها نگران بوده و تهدیدهای کاری علیه فعالان رسانهای در کشور را یک معضل جدی میدانند. آنان میگویند که کم توجهی مسوولان ادارات دولتی در بخش تامین امنیت به نحوی از آنان و مردم افغانستان هر روزه قربانی میگیرد.
زهره کریمی، یک تن از خبرنگاران آزاد در این ولایت در مصاحبهای به مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان میگوید:« در حالیکه هنوزمروج بودن روش های محلی در جامعه ما وجود دارد، افزایش ناامنی در کشور و نیز تهدیدهای خبرنگاران به مرگ از سوی گروههای مختلف، اثرات منفی را بالای اکثر فعالان مدنی و خبرنگاران به خصوص خبرنگاران زن بر جا گذاشته است و هم باعث کم علاقهگی و اعتماد نکردن خانوادهها برای گذاشتن دختران شان به وظیفه در ادارت دولتی و غیر دولتی به خصوص نهادهای رسانهای شده است».
وی همچنان ابراز داشت که این چنین رویدادها باعث از بین بردن روحیه خبرنگاران زن گردیده و ممکن مانع فعالیتهای رسانهای شان در آینده نیز گردد.
سکینه وردک خبرنگار رادیو فرحت در ولایت بغلان میگوید که وضعیت کنونی برای همه شان قابل قبول نبوده به آن عده خبرنگارانی که خود را با کار و فعالیتهای رسانهای مصوون احساس نمیکنندو تصور می نمایند که از این نوع قضایا و وقایع آسیبپذیر می شوندناگزیر مجبور به ترک وظیفه میشوند.
به گفته فتانه متوکل محصل فاکولته ژورنالیزم در ولایت بغلان ناامنی و تهدید ژورنالیستان سبب گردیده که محصلان تازه فارغ شده کمتر علاقه به فعالیتهای رسانهای داشته و جرعت نکنند تا حضور فعال در جامعه داشته باشند.
ذکریا ناصری، رییس اطلاعات و فرهنگ ولایت بغلان؛ افغانستان را برای عموم خبرنگاران از جمله ژورنالیستان زن در کشور خطرناک دانسته و میگوید طی چند سال اخیر به خصوص در سال ۲۰۲۰ به دلیل قرنطین و ناامنی در اکثر ولایات خبرنگاران مورد تهدید و حتا قتل قرار گرفته اند .
آقای ناصری، عامل تهدیدهای کاری خبرنگاران را نبود امنیت در کشور و وقوع رویدادهای تهدیدآمیز عنوان نموده، گفت:«ناامنی و وقوع حوادث انفجاری و رویداد های مسلحانه بالای کارمندان رسانهای در کشور، سبب نگرانی خانواده مطبوعات گردیده است.
آقای ناصری از حکومت و نهادهای عدلی و قضایی کشور میخواهد تا عاملان این نوع جرایم را دستگیر و به پنجه قانون بسپارند تا این که در آینده ما شاهد چنین رویدادهای دردناک، تهدیدات و یا کشته شدن خبرنگاران نباشیم.
فهیم نیکزاد، مسوول کمیته مصوونیت خبرنگاران در ولایت بغلان گفت برقراری امنیت به خصوص امنیت جان ژورنالیستان زن را یکی از حقوق کاری آنان دانسته از حکومت می خواهد که به طور جدی برای تامین امنیت خبرنگاران اقدام لازم را در سراسر کشور انجام دهد.
از سوی هم ریاست اطلاعات و فرهنگ و تمام گروهای صنفی خبرنگاران باجمعی از خبرنگاران زن در این ولایت، کشتن ملاله میوند را نکوهش کرده و از حکومت خواهان به مجازات رساندن عاملان این قضیه شدند.
در این حال انجیلا اشرفی ،خبرنگار رادیو رویان می گوید در این اواخر کار خبرنگاری در افغانستان به یک مسلک خیلی بااهمیت و لی پرچالش مبدل گردیده است .
بانو اشرفی ابراز داشت:« با وجود همه مشکلات و ناامنی ها در برابر خبرنگاران باز هم آنان بیشتر و بهتر از گذشته به کار خبرنگاری شان می پردازند»
.
این در حالی است که سال گذشته میلادی مرگبارترین سال برای خبرنگاران افغانستان اعلام شد که طی آن ۲۰ تن از دست اندرکاران رسانه ای مشمول خانم مینه منگل، خبرنگاران تلویزیون ژوندون به صورت هدفمندانه از سوی دشمنان آزادی بیانکشته شد.
گزارش: آمنه وردگ
تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان
