قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / معرفی زنان ژورنالیست / ذکیه کهزاد: زنان افغان باید صدای آزادی و آزادگی را استوارتر از گذشته بلند کنند

ذکیه کهزاد: زنان افغان باید صدای آزادی و آزادگی را استوارتر از گذشته بلند کنند

کابل

۱۴ اکتوبر/ ۲۲ میزان ۱۳۹۸

خوانندگان عزیز صفحه اجتماعی مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان. در صفحه‌ای پیش کسوتان، مصاحبه خانم ذکیه کهزاد، گوینده موفق و با استعداد تلویزیون افغانستان را که فعلا بیرون از کشور و در دیار غربت زندگی می‌کند، از طریق انترنت انجام داده ‌است که آرزو داریم خوانش این مطلب برای تان خالی از دلچسپی نباشد.

ذکیه کهزاد، نطاق شیرین کلام و محبوب کشور که سالیان دراز در رادیو و تلویزیون افغانستان(حدود سی سال قبل که صرف یک دستگاه تلویزیون در کشور فعالیت داشت) با عشق به مسلک و علاقه به هموطنانش، فعالیت‌های چشمگیری از جمله گویندگی بخش خبر را در تلویزیون افغانستان بر عهده داشت.

ذکیه کهزاد، از همان آوان گویندگی در رادیو و تلویزیون افغانستان مورد پذیرش مردم قرار گرفت و محبوب همه گردید. این هم پاسخ‌های خانم کهزاد در برابر سوالاتی که ما از ایشان پرسیده‌ایم:

مرکز: خانم کهزاد در مورد کار و فعالیت تان در رادیو و تلویزیون افغانستان مختصر بگویید.

کهزاد: در آغاز سلام و احترامات صمیمانه خود را به همه علاقمندان آوازم تقدیم می‌دارم و سعادت هموطنان و صلح سراسری کشورم را از خداوند بزرگ تمنا می‌نمایم.

من در آغاز عضو ارتباط خارجه رادیو، تلویزیون و سینماتوگرایی، بعد به صفت مدیر عمومی برنامه‌های اف ام، در ادامه مدیر موج ملیت‌های باهم برادر مربوط کمیته رادیو و تلویزیون افغانستان ایفای وظیفه نموده‌ام.

در سال ۱۳۷۰ خورشیدی، عضو اداره هنر و ادبیات و مشاور بخش موسیقی تلویزیون مقرر شدم که در کنار این همه مسوولیت‌ها، گوینده بخش خبر و نیز برنامه‌های مختلف تلویزیون هم بودم.

مرکز: گویندگی را چه زمانی آغاز کردید؟

کهزاد: دراکثر کنفرانس‌های مکتب وظیفه گویندگی محافل را من انجام می‌دادم. در سال ۱۳۶۰ خورشید راهی بخش گویندگی رادیو افغانستان شدم که بعد در اداره نطاقان مصروف خدمت گویندگی به هموطنانم گردیدم.

مرکز: حامی شما در آن زمان جهت گویندگی و سخنرانی کی بود؟

کهزاد: من به سن پانزده سالگی ازدواج نموده‌ام و حامی و مشوق من در عرصه کارهای مطبوعاتی و ژورنالیزم، همسرم یوسف کهزاد نقاش، درامه نویس و استاد توانا بود. او از آغاز زندگی مشترک رهنما و روشنی ذهنم در همه امور زندگی بود.

مرکز: ذکیه جان شما که استعداد خیلی خوب در حفظ مطلب دارید، این صفت در وجود شما فطری است یا که با مشق و تمرین مکرر آن را به دست آورده‌اید؟

کهزاد: اینکه من حافظه قوی دارم، لطف خداوندی است و از جهت دیگرعشق به مردم و وظیفه مرا واداشته تا حافظه‌ام را قوت ببخشم. من از دوران کودکی با علاقمندی خاص مطالعه می‌کردم، روی این ملحوظ به اساس مطالعات شخصی‌ام می‌توانم پیرامون هرموضوع ساعت‌ها حرف بزنم.

مرکز: آیا با این همه استعداد و پشتکار مورد تقدیر و تحسین هم قرار گرفته‌اید؟

کهزاد: من در طول زمان کار و فعالیت رسانه‌ای خود، مفتخر به ترفیعات و قدم‌ها. جوایز متعدد و تفویض مدال ژورنالیزم درجه اول از جانب ریاست جمهوری دیموکراتیک افغانستان شخص دوکتور نجیب‌الله شده‌ام و در زمان دولت اسلامی مدت پنج ماه با رادیو و تلویزیون افغانستان همکار بودم که بعدا مجبور به ترک وطن به دلیل ناامنی و درگیری جنگ‌های داخلی گردیدم. فعلا در ایالات متحده امریکا با خانواده‌ام به سر می‌برم.

 مرکز: در دیار هجرت چه احساسی از دوری وطن دارید؟

کهزاد: من هرجایی که باشم یک مسافر، یک مهاجر، یک بی‌وطن و یک آواره هستم. قدر و عزتم وطنم ومردمم بود. این جا همه چیز برایم بیگانه است، حتا طبیعت آن. فقط دعا می‌کنم کسانیکه ما را بی‌وطن و بی خانه کرده‌اند، خداوند حق ما را از آنها بگیرد.

مرکز: آیا فرزندان تان، راه شما را انتخاب کرده اند یا نه؟

کهزاد:من که چهار فرزند دارم. یک پسر و سه دختر، میترا جان دختر بزرگم راه مرا تعقیب می‌کند و یک گوینده موفق است، ولی دختر کوچکم شعر می‌سراید و آواز رسایی هم دارد.

مرکز: اکنون هم با کدام رسانه‌ای همکاری دارید؟

کهزاد: بلی، مدت دوازده سال است که با تلویزیون آریانا افغانستان در امریکا، یک برنامه یک ساعته را هفته یک بار اجرا می‌نمایم و هکذا عضو انجمن ادبی سخن در ایالت کلیفورنیا با شخصیت‌های نخبه هستم.

مرکز: به دیگر زنان افغان چه گفتنی دارید؟

کهزاد: من به وجود زنان سرزمینم همیشه و به ویژه در شرایط دشوار امروزی افتخار می‌کنم. زنانی که در تمام عرصه‌ها از خود شایستگی نشان داده‌اند به خصوص امروزه زنان پر افتخار و شجاع خبرنگار در کشورم که با تمام ناملایمات و مشکلات موجود به خاطر رهایی زنان از ظلمت و رسانیدن صدای زنان متضرر به جهانیان مبارزه می‌کنند و دلیرانه گزارش تهیه می‌کنند، در صفحات رسانه‌های تصویری، ظاهر می‌شوند و رسالت خود را با شایستگی آن ادا می‌نمایند.

مرکز: در مورد زنان افغان چه حرفی دارید؟

کهزاد: امروزه زنان آزاده سرزمینم، ادعای ناقص بعضی افراد نادان که گویا زنان ناقص‌العقل و ضعیف اند را به جهانیان ثابت ساختند که زن افغان نه ناقص‌العقل است و نه هم ضعیف برعکس توانا، بادانش، مسلمان و بادرک است.

مرکز: چه آرزوی از زنان افغان دارید؟

کهزاد: من که یک برنامه فرهنگی و اجتماعی را پیش می‌برم، همیشه از حقوق و مبارزات زنان سرسختانه پشتیبانی کرده و آنان را در این راستا همراهی هم می‌نمایم. یگانه آرزویم از همنوعانم این است تا با هم بسیج شوند و همه در هر جا و هر مکانی که قرار دارند، متحدانه و با آزادگی کامل، زنجیرهای اسارت و خشونت را از دست‌ها و پاهای همجنسان ما گسیخته و صدای آزادی و آزادگی را قوی‌تر و استوارتر از گذشته بلند کنند.

مرکز: پیام تان به ژورنالیستان زن در کشور چه است؟

کهزاد: من به وجود ژورنالیستان عزیز و دلیری که در شرایط دشوار و ناامن افغانستان، صدای مردم مظلوم را به مسوولان و حتا به جهانیان می‌رسانند، افتخار می‌کنم. موفقیت‌های مزید شان را در این راه پر خم و پیچ و پر از خطر تمنا می‌کنم.

 مصاحبه کننده: محبوبه کریمی

مطلب پیشنهادی

ناجیه سروش: برای بلند کردن صدای زنان بلاخره رادیو بانوان را در بدخشان ساختم  

بدخشان ۴ اپریل/ ۱۵ حمل ۱۳۹۷ به سلسله معرفی خبرنگاران شجاع و مسلکی زنان اینک …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *