قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / خبر- گزارش / موقف زنان خبرنگار بعد از توافق صلح با طالبان چگونه خواهد بود؟

موقف زنان خبرنگار بعد از توافق صلح با طالبان چگونه خواهد بود؟

 

کابل

۲۴ جولای/ دوم اسد ۱۳۹۸

نشست بین‌الافغانی که میان نمایندگان حکومت، اعضای جامعه مدنی، زنان، رسانه‌ها و طالبان در دوحه برگزار گردید، خبرنگاران و کارکنان رسانه‌ای زن از اینکه هیچ تضمینی برای حفظ دستآوردهای حقوقی و خبرنگاری شان در این نشست داده نشده است، نگران هستند. اما حکومت می‌گوید:” آزادی ‌بیان، حمایت از رسانه‌ها و حقوق زنان در هیچ مرحله‌ ای از گفتگوها، قربانی مصلحت‌ها نخواهد شد.”

قرار گزارش‌‌های که از این نشست در رسانه‌های مختلف نشر گردید، شرکت‌‌کنندگان در اخیر کنفرانس به تاریخ ۱۶ و ۱۷ سرطان ۱۳۹۸ مطابق با ۷ و ۸ جولای ۲۰۱۹  قطعنامۀ هشت ماده‌ای را تصویب نمودند. در این قطعنامه در مورد موقف زنان در حکومتی که با مشارکت طالبان روی کار بیاید، آمده است:” تامین حقوق زنان در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، تعلیمی و فرهنگی در چارچوب ارزش‌های اسلامی و تآمین حقوق اقلیت‌های مذهبی شامل برنامه‌های حکومتی با مشارکت طالبان خواهد بود”. اما در این قطعنامه برای حفظ ارزش‌های رسانه‌هاا،آزادی بیان و خبرنگاران به خصوص موقف خبرنگاران زن هیچگونه تضمینی داده نشده است.

ستوری کریمی، یکی از خبرنگاران حوزه غرب که بیش از ۱۲ سال با رسانه‌های داخلی و خارجی در هرات کار کرده است و همواره کوشیده تا صدای زنانی غمدیده کشور خود باشد، در رابطه به گفتگوهای صلح می‌گوید که بزرگترین ترس زنان در این روند، برگشت دوباره به دوره تاریکی است که زنان افغان حتا نمی‌توانستند بدون محرم شرعی از خانه هم بیرون شوند، چه رسد به کار و فعالیت بیرون از منزل به خصوص خبرنگاری.

خانم کریمی طی سخنانش به خبرنگار مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان گفت:« آمدن طالبان با مفکوره‌های دو دهه قبل شان، هرگز به نفع زنان به خصوص زنان خبرنگار نخواهد بود زیرا آنها به آزادی بیان و آزادی انسانی زنان باورمند نیستند».

این بانوی خبرنگار افزود:” در این شرایط بد اقتصادی که بیش از نیم نفوس جامعه ما را زنان تشکیل می‌دهند و اکثر زنان شاغل هستند و در اقتصاد خانواده‌های شان سهیم می‌باشند، اگر طالبان مخالف کار زنان در بیرون از خانه باشند؛ وضعیت اقتصادی بدتر خواهد شد و مسوولیت حکومت است تا نگرانی‌های جامعه خبرنگاری زنان افغان را باید در نظر داشته باشد.”

از سوی هم مریم عالمی، خانمی که سال‌های زیاد را صرف تصویر برداری برای رسانه ‌های متعدد خارجی و داخلی کرده و به مناطق دور دست کشور سفر کرده است، می‌گوید که وی در جریان سفرهایش از شاهراه‌‌های که تحت تسلط طالبان بوده عبور کرده است از ترس و هراسی که نسبت به گروه طالبان داشته، همیشه با اضطراب و وحشت از آن مناطق می‌گذشته است، وی در ادامه افزود:” زمانیکه به مناطق دور جهت عکاسی و آموزش عکاسی برای خبرنگاران محلی می‌رفتم، مجبور بودم، کمره عکاسی و یا وسایل خبرنگاری خود را نیز همراه با خود انتقال بدهم که در تمام راه هراس داشتم مبادا طالبان هویتم را بفهمند و مرا بکشند”.

خانم عالمی گفت، با وجود اینکه طالبان در نشست دوحه در رابطه به سرنوشت زنان تا حدی سخنان رضایت‌بخشی را ارایه کرده اند، ولی موضوع آزادی بیان، رسانه‌ها و خبرنگاران به خصوص زنان خبرنگار مبهم مانده است. وی ضمن ابراز نگرانی می‌گوید:” در تشکیل طالبان در گفتگوهای صلح یک خانم هم حضور نداشت، پس چطور می‌توان بالای حرف‌ها و شعارهای شان اعتبار کرد”.

این در حالی است که نه تنها خبرنگاران زن بلکه مسوولان رسانه‌ها نیز از تصامیم نماینده‌های رسانه‌ها در نشست دوحه شاکی بوده و خواهان درج حداقل یک ماده برای تضمین آزادی بیان و خبرنگاران به خصوص ژورنالیستان زن در این قطعنامه هستند.

شگوفه صدیقی، مدیرمسوول تلویزیون زن که بیشترین کارمندان این تلویزیون را زنان تشکیل می‌دهند از سرنوشت این بانوان نگران بوده، می‌گوید که طالبان با بحث نکردن در مورد آزادی بیان به نحوی نخواستند در این باره حرفی بگویند و این عمل آنان نمایانگر بی‌باوری این گروه در برابر آزادی بیان و فعالیت‌های رسانه‌ای به خصوص کار و فعالیت زنان ژورنالیست می‌باشد.

وی می‌افزاید:” طالبان در نشست دوحه بر تعلیم و تحصیل زنان در محیط‌های اکادمیک با در نظرداشت صنوف جداگانه از مردان تاکید کرده‌اند پس زنان بعد از ختم تحصیل با کسب کار و وظیفه در نهادهای دولتی و غیر دولتی چگونه و تحت کدام  شرایط می‌توانند با مردان کارهای مشترکی را انجام بدهند که این چالش می‌تواند یک نگرانی خیلی بزرگ باشد».

از سوی هم به گفته نمایندگان زنان و خبرنگاران در این نشست که آنان کوشیده‌اند تا از دستآورهای زنان، آزادی بیان، آزادی رسانه‌ها و حقوق خبرنگاران حمایت نمایند تا باشد که پیشرفت‌های دو دهه گذشته قربانی مصلحت‌های کنونی نشود از اینرو شاه گل رضایی وکیل شورای ولایتی که در نشست بین‌الافغانی دوحه شرکت کرده بود طی سخنانش گفت که طالبان برای بار اول با افغان‌های متفاوت از دیروز روبرو شدند، افغان‌های که زنان و مردانش دوشادوش هم برای رسیدن به هدف‌های بزرگتر در حرکت اند.

خانم رضایی اضافه نمود:« اکنون طالبان با رسانه‌های آزاد و آزادی بیان که دستآورد افغانستان نوین و رو به پیشرفت است، روبرو شده‌اند و این پیشرفت تفاوت زیادی با 20 سال قبل که آنها حاکمیت کشور را داشتند دارد، روی این دلیل باید به آزادی بیان و خبرنگاری زنان حرمت بگذارند».

از سوی هم صدیق‌الله توحیدی، رییس اجرایی کمیته مصوونیت خبرنگاران افغان که به نمایندگی از رسانه‌ها و خبرنگاران در نشست دوحه شرکت کرده بود طی مصاحبه اختصاصی به مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان گفت که طالبان بر حفظ حقوق زنان از قبیل تعلیم، تحصیل، میراث … در چارچوب دین اسلام تاکید دارند.

رییس اجرایی کمیته مصوونیت خبرنگاران افغان افزود:” افغانستان یک کشور اسلامی است و دارای قانون اساسی نیز می‌باشد که با در نظرداشت دین مقدس اسلام ساخته شده است، این که منظور طالبان از چارچوب اسلامی چی است و تا کدام حد و حدود بر کار خبرنگاران زن  و آزادی بیان صدق می‌کند تا هنوز روشن نیست.”

در مقابل سخنگوی حکومت، صدیق صدیقی ضمن اعلام حمایت از آزادی بیان و دستآوردهای این آزادی نزدیک به بیست سال گفت که حمایت و توسعه از آزادی بیان که در قانون اساسی کشور تسجیل یافته است، یکی از اولویت‌ها و ارزش‌های مهم حکومت افغانستان می‌باشد.

صدیقی افزود :« توشیح قانون دسترسی به اطلاعات، ایجاد کمیسیون مستقل دسترسی به اطلاعات، تأسیس کمیته مشترک مصوونیت حکومت و خبرنگاران برای تعقیب قضایای خشونت علیه خبرنگاران و فراهم کردن فضای مصوون‌تر و حمایت از حقوق خبرنگاران همچنان ایجاد صندوق حمایت از خبرنگاران نشان‌دهنده تعهد محکم حکومت در قبال حمایت از آزادی بیان و خبرنگاران می‌باشد ».

به گفتۀ صدیق صدیقی؛ حکومت افغانستان هیچگاهی هیچ رسانه‌ای را مورد سانسور قرار نداده و این واقعیت را بپذیریم که آزادی بیان در افغانستان در کشورهای منطقه بی‌نظیر می‌باشد و حکومت افغانستان بدین باور است که آزادی بیان محصول مبارزات سرسخت مردم این سرزمین می‌باشد.

سخنگوی حکومت اضافه کرد:” آزادی بیان در همه حالات حتا در سرنوشت سازترین تصامیم در مورد مسأله صلح با مخالفان دولت، خط سرخ حکومت است. آزادی‌بیان، حمایت از رسانه‌ها و حقوق زن‌ها در هیچ مرحله‌ای از گفتگوها قربانی مصلحت‌ها نخواهد شد.”

به گفتۀ  صدیقی:” طوری که رییس جمهور همیشه گفته است و ما هم این مساله را تکرار می‌کنیم ، هیچ  توافق نهایی صورت نخواهد گرفت تا اینکه روی همه موضوعات پیشنهاد شده از سوی حکومت توافق صورت نگیرد. این موضوعات شامل ختم جنگ، حفظ آزادی های فردی به خصوص زنان که همیشه نگران این معضل بوده‌اند همچنان آزادی بیان و فعالیت رسانه‌های آزاد می‌باشد. ”

وی اضافه کرد که یکی از اهدف مذاکرت با طالبان حفظ دستآوردهای سال‌های اخیر در کشور می‌باشد و حکومت تلاش می‌کند که این دستآوردها حفظ شود و افغانستان یک بار دیگر به عقب برنگردد.

این گفته ها در حالی مطرح می‌گردد که با آغاز گفتگوهای صلح میان نمایند‌گان حکومت و گروه طالبان، نگرانی زنان نسبت به از دست دادن آزادی‌ها و دستآوردهای ۱۸ سال اخیر شان، افزایش یافته است. خبرنگاران زن طی مصاحبه هاای جداگانه از تجربه‌های رژیم طالبان یادآوری کرده گفته‌اند که‌ این گروه از این پیش ناقض حقوق زن بوده و پس از پیوستن این گروه با حکومت افغانستان، ممکن وضعیت رژیم طالبانی دوباره در کشور حاکم شود.

گزارش: بهشته ایوبی

تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

مقامات محلی و مخالفان آنها در بغلان: مصوونیت جانی خبرنگاران هدف ماست

بغلان ۶ اگست/ ۱۵ اسد ۱۳۹۸ با وجود که مقامات محلی و طالبان در بغلان …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *