قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / خبر- گزارش / زنان خبرنگار، صدای رسای زنان اند

زنان خبرنگار، صدای رسای زنان اند

کابل

۱۱  اپریل/ ۲۲ حمل ۱۳۹۸

زنان خبرنگار با وجود مشکلاتی که سد راه شان قرار داشته، توانسته اند صدای رسای زنان دیگر به خصوص زنانی که همواره مورد خشونت و تبعیض قرار گرفته و از حقوق خود آگاهی نداشته اند، باشند. زنانی که خود در تهدید و شکنجه روحی قرار دارند ولی باز هم دست از داد خواهی برای زنان دیگر بر نمی دارند.

خبرنگاران زن با گزارش دهی شان از وضعیت زنان به خصوص زنانی که دور از شهر ها زندگی می کنند و از حقوق حقه شان آگاه نیستند، همیشه وقت موثر واقع شده اند که از میان این زنان یکی هم ستوری کریمی خبرنگار تحقیقی و فیچری در هرات است که برای رسانه های مختلف محلی، ملی و بین المللی گزارش تهیه می کند.

وی می گوید:” بانوان خبرنگار با وجود این که تعداد آنها در جامعه سنتی همچو هرات محدود است، اما کارکرد ها و داد خواهی های آنها توانسته است سطح خشونت های خانوادگی را در هرات کاهش دهد.

به گفتۀ خانم کریمی؛ گراف خود سوزی زنان که یک معضل بزرگ بود حالا کاهش یافته است، به باور وی دلیل این کاهش نتیجه آگاهی دهی رسانه ها و تهیه گزارش های تحقیقی توسط زنان خبرنگار در این عرصه است، زیرا حالا زنان از حقوق شان آگاه شده اند و خود را قربانی مشکلات خانوادگی نمی کنند.

از سویی هم عاطفه محمدی خبرنگار تلویزیون بانو در کابل، تعدد رسانه ها و ایجاد رسانه های مختص برای زنان را یک دست آورد مهم در عرصه زندگی زنان می داند. وی می گوید که فعالیت زنان در رسانه ها توانسته است یک روزنه امید برای زنانی که در مناطق دور از شهر ها زندگی می کنند ، باشد و به نحوی باعث تشویق شان گردیده است تا بتوانند دنیای بیرون از خانه را نیز ببینند.

به گفته بانو محمدی، حضور زنان در رسانه ها الگویی برای زنان دیگر گردیده است و خبرنگاران زن با گزارش دهی شان در عرصه های مختلف به خصوص در رابطه به زندگی اجتماعی زنان توانسته اند بالای تصویر تاریک دوره طالبان که زنان حتا حق بیرون شدن از چهار دیواری خانه را نیز نداشتند، خط بطلان بکشند.

باید گفت که نه تنها گزارش ها از خبرنگاران زن بلکه ، برنامه های اختصاصی برای زنان که توسط رسانه های صوتی و تصویری پخش می شوند، نیز توانسته است مانند یک مکتب در آموزش زنان روستا نشین موثر واقع شود. نفیسه سهار گوینده و خبرنگار رادیو نرگس ننگرهار که برنامۀ مختص برای زنان ( زندگی و سهم زنان) را گردانندگی می کند ، از تاثیر گذاری این برنامه بالای زندگی زنان چنین می گوید:” خبرنگاران و رسانه ها در مناطق دور افتاده ، توانسته اند تا جایگاه اصلی زنان را برای شان نشان دهند.

چون وقتی در این برنامه زنان زنگ می زنند و مشکلات خود را شریک می سازند ، راه حل ها برای مشکلات شان مطرح می شود و بعد از چند روز دوباره تماس گرفته از برنامه و مشوره هایی که در این برنامه برای شان گفته شده بود، ابراز خرسندی می کنند.

وی همچنان می افزاید که در ننگرهار خانواده ها به ندرت دختران شان را اجازه می دادند تا مکتب بروند و تعلیم بیاموزند.

ولی در این اواخر، زحماتی که رسانه ها به خصوص زنان ژورنالیست در عرصه آگاهی دهی عامه کشیده اند، توانسته است زنان را از حقوق شان آگاه سازند و حالا کمتر خانواده ها مانع تعلیم و تحصیل دختران شان می شوند.

همچنان شیما حسینی خبرنگار تحقیقی تلویزیون خاور می گوید که با وجود کمبود گزارشگر مسلکی زن در کندز، زنان خبرنگار توانسته اند تاثیرات مثبت روی زندگی زنان دیگر داشته باشند.

وی می گوید که زنان خبرنگار و زنانی که در رسانه ها کار می کنند، الگویی برای زنان دیگر شده اند و آنها تشویق می شوند تا برای به دست آوردن حقوق شان مبارزه کنند.

در همین حال فعالان حقوق و نهاد های مسوول خبرنگاران نیز این موضوع را تایید نموده ، از کارکرد های زنان خبرنگار تقدیر می کنند. روبینا همدرد مسوول بخش دادخواهی شبکه زنان افغان و فعال حقوق زن ، ضمن تایید این موارد می گوید:” زمانی که رسانه ها در رابطه به مشکلات و چالش های زنان گزارش تهیه می کنند به صورت کل تاثیراتی را نیز در پی دارد.”

به گفتۀ خانم همدرد، شبکه زنان افغان در این رابطه تجاربی را نیز دارد، زیرا زمانیکه رسانه ها یک موضوع خشونت علیه زنان را نشر می کنند ، این شبکه و دیگر نهاد های مسوول به زودترین فرصت توانسته اقدام نمایند.

خانم همدرد می افزاید:” ما بیشتر قضایای خشونت را از رسانه ها آگاه شده ایم مانند قضیه سحر گل ( خانمی که در شمال کشور بیشتر از 6 ماه توسط خانوادۀ شوهرش شکنجه شده بود.) که باعث شد رسانه ها آنرا زودتر به گوش مسوولین برسانند و حتا توسط دادخواهی همین رسانه ها این زن جهت تداوی به خارج از کشور فرستاده شد.

خانم همدرد همچنان از رسانه ها به خصوص خبرنگاران زن که در این عرصه گزارش دهی می کنند، می خواهد تا گزارش های تعقیبی این رویداد ها را نیز تهیه نموده ، به گوش مردم برسانند. زیرا به باور وی زمانی که یک قضیۀ خشونت توسط رسانه ها پخش می شود، مردم از جرم آگاه می شوند.

ولی زمانی که یک گزارش از جزای چنین مجرمین پخش شود بیشتر می تواند در کاهش خشونت ها تاثیر گذار باشد. زیرا اشخاص دیگر از همچو وقایع پند گرفته و از ارتکاب جرم خودداری می کنند.

عزیز احمد تسل رییس پریس کلپ ( نهاد حامی خبرنگاران) ضمن تایید بر موثریت کارکرد های بانوان خبرنگار بالای زندگی زنانی که در روستا ها و دور از شهرها زندگی می کنند، می گوید که خبرنگاران زن با کارکرد های شان توانسته اند سبب کاهش خشونت ها و آگاهی زنان از حقوق شان گردند.

به گفتۀ آقای تسل:” زن می تواند درد یک زن را درک کند و مشکلات آنها را به گوش نهاد های مسوول آن برساند و همچنان یک زن تنها می تواند مشکلات خود را به همجنس خود شریک بسازد که گفته می توانیم گزارشاتی را که زنان درعرصه خشونت ها، آزار و اذیت ها و دیگر موضوعات تهیه کرده اند ، تاثیر گذاری آن بالای اذهان عامه بیشتر بوده است.”

وی می افزاید که زنان توسط آگاهی دهی رسانه ها از حق تعلیم، تحصیل، آزادی بیان و حق زندگی سالم خود آگاه شده اند و حالا زنان در تاریکی دو دهه قبل ( دوره طالبان) زندگی نمی کنند.

این در حالی است که زنان از چند سال بدین ‌سو در افغانستان با وجود هر گونه مشکلات با دلگرمی به کار و فعالیت در رسانه‌ها پرداخته‌اند. اما هنوز هم پیمودن این راه برای ‌شان خالی از سختی‌ها نیست و هنوز هم ذهنیت ها برای پذیرش زن منحیث فعال رسانه ای آماده نشده است.

گزارش: بهشته ایوبی

تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

آزارگری خبرنگاران زن در بغلان؛ عامل اساسی عدم سهمگیری بهتر آنان در کار و فعالیت‌های رسانه‌ای

بغلان ‎۵ نوامبر و ۱۴ عقرب ۱۳۹۸ آزار و اذیت زنان و خبرنگاران زن در …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *