قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / معرفی زنان ژورنالیست / “در فعالیت های روزنامه نگاری کوشیدم صدای زن افغان باشم”

“در فعالیت های روزنامه نگاری کوشیدم صدای زن افغان باشم”

 

۲۸ اکتوبر/۵ عقرب۱۳۹۷

پوهنمل صفیه رحیم استاد پوهنځی ژورنالیزم  و ارتباطات پوهنتون  کابل که درصبحگاه یک روز بهاری درشهر زیبای کابل در یک خانواده اهل علم ودانش چشم به جهان گشود، به گفتۀ خودش، شور وشوق خبرنگار شدن را از دوره مکتب دروجودش پرورانیده ولی در کنار علاقمندی خودش، « لیز دوسیت » روزنامه نگار  رادیو بی بی سی  برایش انگیزه روزنامه نگار شدن را داد. اولین فعالیت های گزارشگری را از مجله صنفی « موج دریا » و مجله « آینده » زمانی که هنوز محصل بود آغاز کرد، خانم رحیم در مدت روزنامه نگاری کوشیده تا صدای زن افغان باشد وبیشترین کارهایش برمحور زندگی زنان واطفال می چرخد.

در مورد زندگی و فعالیت های استاد، از خودش می شنویم!

پرسش:  کمی از خود تان برای خواننده های ما بگویید ؟

پاسخ: پوهنمل صفیه رحیم هستم استاد پوهنځی ژورنالیزم وارتباطات پوهنتون کابل، خوشبختانه تدریس، تحقیق ونوشتن برای زنان افغان بخشی از کار های روزانۀ زندگی ام بوده است .

درصبحگاه یک روز بهاری درشهر زیبای کابل در یک خانوادۀ اهل علم و دانش چشم به جهان گشودم، مکتب را در لیسۀ عالی رابعه بلخی ودورۀ لیسانس را در پوهنځی ژورنالیزم پوهنتون کابل به پایان رسانیدم و فعلا محصل سمستر آخر برنامه ماستری جندر و مطالعات زنان در پوهنځی علوم اجتماعی پوهنتون کابل هستم.

فعالیت های روزنامه نگاری را از مجله صنفی « موج دریا » و مجله « آینده » زمانی که هنوز محصل بودم آغاز کردم ، سپس به حیت خبرنگار آزاد ( freelance Journalist)  با هفته نامه کابل ، مجله های « زن وقانون » ، « روز» و« صدف » همکاری ام را ادامه دادم. در پهلوی گزارشگری و ایدیت مطالب، حدود 65  پروفایل نوشتم و برای اولین بار این ژانر را از طریق هفته نامه کابل به خوانندگان معرفی کردم. همچنان در کنار روزنامه نگاری از ناملایمات زندگی زنان 45 داستان نوشتم که درمجلۀ روز و مجموعۀ داستانی « صدف های شکسته » به زیور طبع آراسته شد.

همزمان به حیث کدرعلمی در پوهنځی ژورنالیزم پذیرفته شدم. دو اثر تحقیقی تحت عناوین ” بررسی شیوه های نگارش مصاحبه ” و “رسانه ها از ارتباط بدوی تا رسانه های اجتماعی” دارم و آخرین اثر تحقیقی یا تیزس ماستری ام تحت عنوان ) نقش زنان درمدیریت رسانه ای ) است که دراین روز ها مصروف انجامش استم.

پرسش: چطور خود را درقلمرو خبرنگاری یافتید ؟

پاسخ: سوال جالبی است. شور و شوق خبرنگار شدن از دوره مکتب در وجودم جوانه زده بود. درامتحان کانکور انتخاب اولم ژورنالیزم بود که خوشبختانه به اولین انتخابم کامیاب شدم. « لیز دوسیت » روزنامه نگار رادیو بی بی سی  برایم انگیزه روزنامه نگار شدن را داد. در چهارسال فاکولته از دختران فعال صنف خود بودم. در فعالیت های روزنامه نگاری کوشیدم صدای زن افغان باشم و بیشترین کارهایم برمحور زندگی زنان واطفال می چرخید.

پرسش : از نخستین حس وحال تان پس از نخستین صنف درسی تان منحیث  استاد پوهنځی ژورنالیزم بگویید ؟

پاسخ: یک روز متفاوت تر از سایر روز های زندگی ام، نخستین ها همیشه در ذهن ما باقی می مانند. این سوال شما خاطره ای را که همیشه برایم ماندگار است در ذهنم تداعی می کند. من درنخستین روزها به صفت اسیستانت پوهاند صاحب آهنگ به صنف می رفتم. روزی برای پوهاند صاحب کارعاجل پیش آمد واز من خواهش کرد تا صنف بروم . شاید هم پوهاند صاحب می خواست توانایی مرا در تدریس امتحان کند؛ زیرا استاد در آخرین دقایق درس داخل صنف شد و درگوشۀ صنف نشست. استاد با لبخندی، وسط صنف ایستاد و گفت:” بچه های پدر چطور بود درس امروز؟ “بعد از اینکه دریافتم دانشجویان از تدریس من رضایت دارند، حس خوشی برایم دست داد. پس از آن همواره تلاش کردم با مسوولیت در مقابل دانشجویان بایستم .

پرسش:  تصور شما از وضعیت کنونی رسانه ها چیست ؟

پاسخ: خوشبختانه ما طی یک دهه اخیر شاهد کثرت رسانه ها در کشوراستیم که نقش اطلاع رسانی، آموزشی و رهبری رسانه های همگانی و رسانه های اجتماعی در امر تنویر افکار عامه و تغییر افکار و رفتار مردم انکار ناپذیر است. امروز رسانه های کشور با وجود امکانات اندک توانسته اند تا اندازه ای تاثیرات مثبت بر رفتار های اجتماعی وباور های مردم داشته باشند. مخاطب امروز رسانه، مخاطب دیروز رسانه نیست؛ زیرا او تا اندازه یی آموزش دیدۀ رسانه است.

از جانب دیگر کثرت رسانه ها باعث شده تا کیفیت محتوا در عده یی از رسانه ها به سطح خیلی نازل به مخاطبان عرضه شود. گاهی وقت اصول و معیار های خبرنویسی در برخی رسانه ها مراعات نمی شود. تقلید از محتوای برنامه ها درعدۀ زیادی از رسانه ها وجود دارد. زبان کوچه و بازار در رسانه ها جا باز کرده که تبعات این مهم درآینده می تواند تاثیرات منفی بر رفتار های اجتماعی مخاطبان ( شنونده وخواننده ) داشته باشد.

یک نکته قابل تامل این است که دراین اواخر حضور زنان خبرنگار در فعالیت های رسانه ای بنابر دلایل خیلی واضح مانند: نبود امنیت ومصوونیت شغلی، تبعیض جنسیتی و ده ها معضل دیگر روز تا روز کم رنگ تر شده می رود که بر مسوولان وزارت اطلاعات و فرهنگ و نهاد های مدافع حقوق روزنامه نگاران است تا به این مهم توجه جدی مبذول بدارند.

پرسش: به نظر شما نهاد های حامی و صنفی ژورنالیستان تا چی حد در تغییر وضعیت رسانه ای موثر بوده می تواند؟

پاسخ: نهاد های حامی ژورنالیستان بخصوص اتحادیه های ژورنالیستان می توانند نقش بارزی درتغییر وضعیت رسانه های کشور داشته باشند. این نهاد ها باید در بین رسانه ها و ژورنالیستان اعتماد سازی کنند و به موقع به حل مشکلات و چالش هایی که رسانه ها و روز نامه نگاران با آن مواجه اند، با برنامه ریزی دقیق در پرتو قوانین کشور به حل و از بین بردن این مشکلات بپردازند. خوشبختانه درافغانستان نهاد های مدافع خبرنگاران فعال هستند که گاهی برای داد خواهی صدای رسانه ها و روزنامه نگاران می شوند. اما دراکثر مواقع همه چیز فقط در حد شعار باقی می ماند.

پرسش: فاکولته در مجموع چند استاد دارد ، چه تعداد زن و چند نفر مرد هستند، روابط  و شیوه برخورد مسلکی استادان مرد با دیگراستادان به ویژه استادان زن چگونه است ؟

پاسخ: پوهنځی ژورنالیزم و ارتباطات در مجموع دارای ۲۷ استاد، شامل زن و مرد می باشد که ازاین میان ۶ تن از استادان فاکولته ژورنالیزم بانوان هستند که در سه دیپارتمنت ژورنالیزم ، روابط عمومی و مطالعه ارتباطات مصروف تدریس دانشجویان هستند. هرچند رسیدن به مرحله توازن جنسیتی در پوهنتون های افغانستان به زمان نیاز دارد؛ اما خوشبختانه در پهلوی مردانی که مدیریت می کنند، جاویده جان احمدی به حیث آمر دیپارتمنت و معاون فاکولته هم ایفای وظیفه می کند. در فاکولته ژورنالیزم روابط میان استادان خیلی علمی و اکادمیک است خوشبختانه در فاکولته ما تبعیض جنسیتی در مسایل اکادمیک اصلا وجود ندارد و روحیه احترام متقابل حکمفرما است. اینجا دانشندان و رهبران فکری جامعه حضور دارند که روزانه افکار، رفتار و اندیشه های جوانان را با نیروی علم و دانش شکل می دهند و به جامعه تقدیم می کنند.

پرسش: می شود کمی درمورد زندگی شخص تان بگویید ؟

پاسخ:  در یک خانواده ای که همه اعضایش رهپویان علم و دانش اند زندگی می کنم. من خانواده ام را قیمتی ترین ودیعه خداوند می دانم که بدون حمایت و همکاری شان شاید کمتر می توانستم به آرزو ها و برنامه هایی که در زندگی داشتم برسم.

پرسش : پیام تان برای دخترانی که آرزو دارند روزی مانند شما شوند ، چیست ؟

پاسخ : در رشد و تکامل شخصیت و توانایی های افراد به خصوص دختران و زنان جامعه ما عوامل جامعه پذیری مثل محیط خانواده، دوستان، معلمین و استادان مکتب ها و پوهنتون ها ، محیط های آموزشی ، رسانه ها و… نقش اساسی دارد که بدون شک در رشد توانایی من نیز این مهم تاثیر گذار بوده است. من از دوره طفولیت تا امروز به سه نکته مهم اهمیت داده ام: اهداف، برنامه ریزی و تلاش برای رسیدن به هدف هایی که  در قالب آرزو ها در پرده ذهنم شکل می گرفت. من به مقوله جوینده یابنده است باور داردم من به ساده گی به اینجا نه رسیده ام اما هدفمندی و تلاش و بازهم تلاش مرا در رسیدن به اهدافم معاونت کرده است. به دختران جوان پیام من این است که برای رسیدن به زندگی بهتر و انسانی تر هدفمندی و تلاش را سرمشق زندگی شان بسازند، گره هایی که درمسیر اهداف ایجاد می شوند، با تعقل و حوصله مندی آن  را باز کنند. درمقابل ناملایمات زندگی سرتسلیم فرود نیاورند. به توانایی های خود باور داشته باشند و برخود بقبولانند که می توانند.

پرسش: وآخرین حرف تان؟

پاسخ: ممنون تان، متاسفانه حضور زنان بر اثر عوامل متعدد در فعالیت رسانه ای روز تا روز کمرنگ شده می رود، آرزو می کنم وزارت اطلاعات و فرهنگ ، نهاد های مدافع حقوق روزنامه نگاران و مسوولان امور به این مهم توجه جدی مبذول بدارند. در نظر دارم بعد از ختم دوره ماستری، روزنامه نگاری زنان را به حیث یک گرایش درکریکولم درسی فاکولته ژورنالیزم و ارتباطات، پایه گذاری کنم تا دختران روزنامه نگار با آگاهی کامل از حقوق و نیازمندی های زنان  برنامه های اطلاع رسانی و آموزشی را برای زنان عرضه کنند تا پیام های رسانه ای شان تاثیرات خوبتر بر افکار و رفتار زندگی زنان افغان و مسوولان امور داشته باشد. آرزو می کنم زنان افغان زندگی عاری از خشونت داشته باشند و از حق بهرمند شوند.

 

مصاحبه کننده: بهشته ایوبی

تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

«من درد زنان را با پوست ، گوشت و استخوانم لمس می کنم…»

هرات: سنبله ۹۶ / سپتمبر ۱۷ این گفته های نسیمه همدرد، مسؤل سایت خبرگزاری بانوان …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *