قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / خبر- گزارش / در هرات تعداد بانوان خبرنگار مسلکی کم است

در هرات تعداد بانوان خبرنگار مسلکی کم است

 

 

هرات

۹ می/ ۱۹ ثور ۱۳۹۷

هرات به عنوان یکی از بزرگترین شهرهای افغانستان که در آن بعد از کابل بیشترین تعداد رسانه ها اعم از صوتی ،تصویری، چاپی وآنلاین وجود دارد، ولی آنچنان که باید، حضور بانوان مسلکی رسانه ای درآن دیده نمی شود.

با وجود اینکه همه ساله درهرات تعداد زیادی دختر خانم ها از رشته خبرنگاری فارغ می شوند اما باز هم در هر رسانه تعداد انگشت شماری از بانوان مصروف کار هستند.

دلایل متعددی مانند سنتی بودن جامعه که کار زنان در آن تابو پنداشته می شود چه رسد به کار آنها در رسانه ، عدم باورمندی به  کار خبری بانوان و عدم مصوونیت و امنیت در داخل و خارج رسانه از مهمترین دلایل کمرنگ بودن زنان در رسانه ها می باشد.

الینا کریمی یکی از دختران خبرنگار می گوید که مردم خیلی کم می پذیرند ؛ یک دختر خانم خبرنگار باشد و زمانیکه ما خانم ها برای تهیه  گزارش وخبر، به شهر می رویم از طرف مردم  با الفاظ  و القاب بسیار زشت مورد خطاب قرار می گیریم.

او در مورد امنیت بانوان خبرنگارمی گوید:” ازدختران خبرنگار می شنویم که در بعضی از رسانه ها  بانوان مورد آزار و اذیت قرارمی گیرند و در کنار اینکه بانوان در بیرون رسانه ها مصوونیت ندارند، درمحیط داخلی رسانه نیز از سوی مدیران وهمکاران مرد، مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و این را میتوان یکی از دلایل عدم حضورپررنگ زنان در رسانه ها دانست.”

اما دید دوگانه یا تبعیض بین کارمندان مرد و زن نیز باعث شده تا خانم ها علاقه و انگیزه کمتری به کار رسانه ای داشته باشند. دختران شکایت دارند که امتیازات و معاشات بلند نیز به مردان اختصاص داده می شود، درحالیکه مدیران رسانه ها کار زیاد در مقابل معاش کم را تنها انتخاب برای خانمها قرار می دهند.

الینا می گوید که در بعضی از رسانه ها از سوی مدیران رسانه تبعیض بین زنان و مردان کارمند وجود دارد و حضور بانوان در کادر رهبری رسانه ها بسیار کمرنگ است، حتی در سپردن اجرای برنامه ها تبعیض وجود دارد. برنامه ها و گزارشات مهم به مردان سپرده می شود و اجرای برنامه های تفریحی یا کم اهمیت برای خانمها  داده می شود .

یکی از مهمترین چالش های خبرنگاران هرات نیز عدم مصوونیت و برخورد خشونت آمیز با آنها مخصوصا بانوان خبرنگار می باشد. این خشونت ها شامل خشونت های فزیکی ، لفظی و روانی میباشد.

فاطمه عزیزی بانوی خبرنگار دیگرمی گوید:” موردی که ما خانم ها را خیلی نگران ساخته، خشونت علیه خبرنگاران است. مخصوصا زمانیکه برای جمع آوری اطلاعات و داده ها به ادارات دولتی مراجعه می کنیم، مسوولین برخورد های نادرست داشته و با بی احترامی رفتار می کنند.”

او به این باور است که خانم های خبرنگار در کشوری چون افغانستان هیچ گونه مصوونیتی ندارند، از عدم مصوونیت جنسی و جانی گرفته تا عدم مصوونیت کاری و شغلی .

فاطمه تاکید می کند حتی در بسیاری از رسانه های محلی قرارداد های کاری وجود ندارد و اگر قرارداد هم باشد همه موارد ذکر شده به نفع رسانه می باشد تا کارمند.

او می گوید:” معاشات کارمندان پرداخت نمی شود و ما نه تنها حق شکایت را نداریم حتی تهدید هم می شویم که اگر شکایت کنیم هیچ وقت معاش خود را نمی بینیم.”

این بانوی خبرنگاردر مورد عدم مصوونیت جانی خود و دیگر بانوان خبرنگار می گوید:” کار ما بسیار پر خطر است، هر زمان از سوی دولت مردان، مخالفین دولت یا افرادی که خبر و گزارشی را برضد منافع آنها تهیه می کنیم، تهدید می شویم تا این حد؛ زمانیکه صبح از خانه بیرون می شویم ترس این را داریم که آیا شام به خانه برمیگردیم یا نه؟ ”

این مشکلات در حالی مطرح می شود که پالیسی منع آزار و اذیت جنسی بانوان خبرنگار از سوی کمیته مصوونیت خبرنگاران  افغانستان نهایی شده است و همچنین این کمیته اخیرا طرحی را برای رفع مشکل عدم مصوونیت شغلی خبرنگاران ایجاد کرده است .

عاطفه غفوری مسوول کمیته مصوونیت بانوان خبرنگار در غرب کشور می گوید:” طرحی نهایی شده که از این به بعد کمیته فورم یک قرارداد معیاری را تهیه کرده و در اختیار کل رسانه ها می گذارد تا  این قرارداد بین مسوول رسانه و کارمند به امضا برسد و امید داریم تا با استفاده از این قرارداد و عمل به ماده های آن از سوی هر دو طرف مسوول وخبرنگار، این مشکلات مرفوع شود.”

خانم غفوری در مورد در دسترس قرار ندادن معلومات کافی به خبرنگاران بانو از سوی منابع می گوید:”متاسفانه بین مقامات ادارات دولتی و خبرنگاران مرد، دوستی ها و رفاقت هایی وجود دارد و همین مسئله یکی از دلایلی است که باعث می شود منابع، اطلاعات دقیق و دست اول را برای خبرنگاران مرد نگه داشته واز دادن آن معلومات به خبرنگاران خانم امتناع وزرند.”

هم اکنون در هرات تعداد زیادی خبرنگار بانو در حال فعالیت می باشند که از این میان تعداد کمی قرارداد داشته و مسلکی بوده اما مابقی یا بصورت افتخاری یا کارآموز مشغول به کار می باشند.

گزارش: معصومه حیدری

تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

تهدیدات امنیتی مانع کار بانوان ژورنالیست

هرات ۳ اکتوبر/ ۱۱ میزان تهدیدات امنیتی، آزار و اذیت های روی جاده و سرک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *