قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / خبر- گزارش / توحیدی: ۲۰۱۷ وخیم ترین سال برای خبرنگاران  اما ایجاد  نهاد های اختصاصی در کابل گام مثبت برای خبرنگاران زن در زمینه تساوی جنسیتی میباشد

توحیدی: ۲۰۱۷ وخیم ترین سال برای خبرنگاران  اما ایجاد  نهاد های اختصاصی در کابل گام مثبت برای خبرنگاران زن در زمینه تساوی جنسیتی میباشد

کابل

جدی ۹۶/ ۳۱ دسمبر ۲۰۱۷

تعداد از خبرنگاران زن و نهاد های مدافع خبرنگاران در کابل ضمن خوشبنی از پر رنگ شدن حضور زنان خبرنگار در کابل میگویند که ایجاد چند نهاد اختصاصی در سال ۲۰۱۷توانست بر کمیت کارکنان و زنان خبرنگار در رسانه های کابل  تاثیر مثبت بگذارد اما چالش امنیتی را حتی در مرکز بزرگترین مانع  کار زنان در رسانه ها بیان نمودند .

این بانوان خبرنگار میگویند که، دید مردسالارانه در جامعه سبب شده تا نتوانند آزادانه به کار خبرنگاری بپردازند هم چنان حساسیت های اجتماعی نسبت به زنانی که در محضر عام کار می کنند، در مقایسه با آن هایی که در اداره ها به کار مشغول هستند، بیشتر می باشد.

فوزیه درمانی خبرنگار و گزارشگر تلویزیون زن می گوید که رسانه ها هرچند درسالهای اخیرپیشرفت شایان کرده است اما با دشواری های بیشماری روبرو است که زنان بیشتربا این مشکلات دست و پنجه نرم می کنند.

وی می فزاید سنتی بودن جامعه، نا امنی ، بی باوری نسبت به زنان ، پایین امتیاز نا مساوی، عدم دسترسی به اطلاعات، عدم مصوونیت کاری وجانی مشکلات است که زنان خبرنگار همه روزه با آن روبرو اند.

خانم درمانی میگوید:« خبرنگاران میتوانند تغیر دهنده فرهنگ یک جامعه باشند مخصوصا زنان میتوانند خیلی تاثیرگذار باشند البته اگر این زنان هدفمند و منسجم حرکت کنند نه مثل خبرنگاران افغانستان که اله ابزاری دست همه هستند هیچ طرز تفکر مستقلی از خودشان ندارند و هدفمند حرکت نمیکنند.»

ایجاد تلویزیون  های اختصاصی بنام زن و بانو در ۲۰۱۷یک پیشرفت و فرصت جهت حضور پر رنگ بانوان خبرنگار فراهم نمود این شبکه ها حتی توجه و باور خانواده ها را نسبت به خود جلب نموده و دختران شانرا که قبلا اعتماد بر کار رسانه مشترک با مردان نداشتند اجازه حضور و فعالیت را در این رسانه های تصویری دادند.

هم چنان به گفته بانوان خبرنگار،ایجاد مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در کابل و مرکز بانوان خبرنگار در هرات نیز یک عمل کرد مثبت و فرصت بیشتر برای فعالیت و حمایت خبرنگاران زن پنداشته میشود .

مینا حبیب خبرنگار و گزارشگر آی دیلیو پی آٰر ضمن اشاره به چالش ها و موانع صد راه ژورنالیست های زن میگوید که زنان ژونالیست در طول شانزده سال گذشته باخطرات گوناگون مواجه بوده و هنوز هم مواجه استند.

وی ضمن تاکید بر این که درطول این مدت نهادهای فروانی تحت عناوین مختلف برای دفاع ازحقوق ژونالیستان تاسیس گردید اما تا کنون دست اوردی دراین عرصه دیده نشده است اما می میگوید که تاسیس نهاد حمایت از زنان ژونالیست روزنه یی امید ی به روی ژونالیستان زن درکشورگشوده شده است .

مینا از تهدیدات روز افزون و گوناگون در مقابل خودش اظهار نموده افزود: “. با اینکه مشکلات ام را در گذشته با نهاد های مختلف در میان گذاشته ام اما هیچ عکس العمل امیدوار کننده ازایشان ندیده ام »

محبوبه کریمی خبرنگار گروپ رسانه یی کلید میگوید که حضور زنان در رسانه ها خود یک دست آورد است. ولی وی نا امنی را  يك چالش عمده سد راه كار خبرنگاران زن میداند و میگوید که نا امني حتا در كابل و نقاط دوردست خطر جدي برای خبرنگاران زن و مرد بوده ميتواند.

صدیق الله توحیدی رییس اجرایی کمیته مصونیت خبرنگاران در یک مصاحبه اختصاصی گفت که سال ۲۰۱۷ در مجموع یک سال وخیم بوده که ۱۴ خبرنگار در این سال کشته و تعداد زیاد هم زخم برداشتند. به گفته وی بعداز حمله بر کارمندان موبی گروپ، به صورت مستقیم بالای خبرنگار زن حمله صورت نگرفته ولی از لحاظ روحی ، روانی و مشکلات اقتصادی آسیب های زیادی دیده اند.

آقای توحیدی ایجاد نهاد های خصوصی رسانه یی از جمله تلویزیون زن و رادیو تلویزین بانو را یک گام مثبت در زمینه تساوی جنسیتی عنوان کرده میگوید که اگر مدیریت و مسوولیت این نهاد ها به خانم ها سپرده شود میتواند در سایر ولایات یک الگوی پذیرفته شود.

وی میگوید در افغانستان اکثریت رسانه ها توسط آقایان رهبری میگردد و تعداد رسانه های انگشت شمار است که مدیریت آن به دست خانم ها است.

یافته‌های کنونی مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان  نیز نشان میدهد که  در این رسانه‌ها ۱۰۳۷ زن به کار مشغول اند که ۴۷۴ تن از آن‌ها مسلکی هستند. این یافته‌ها  تأیید می‌ کنند که تمرکز اصلی خبرنگاران در کابل و سپس هرات و بلخ است. به گفته خانم فریده نیکزاد مسوول این مرکز، این یافته ها از ۷۴ رسانهٔ سراسری و محلی در ۲۳ ولایت افغانستان میباشد.

فهیم دشتی رییس اتحادیه ملی ژورناللیستان میگوید که وضعیت زنان خبرنگار در نقاط مختلف کشور از لحاظ فرهنگی، اجتماعی، امنیتی و امکانات متفاوت است.

به گفته وی خبرنگاران زن و مرد نیاز به ظرفیت سازی مسلکی دارند که باید خبرنگاران بیشتر آموزش داده شوند تا ظرفیت مسلکی شان بالا برود.

رحیم الله سمندر رییس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان میگوید که وضعیت زنان ژورنالیست در مقایسه به سال های قبل (۲۰۰۸الی ۲۰۱۲) رو به وخامت رفته است.وی ضمن تاکید بر این که این حضور زنان حتا در برخی ولایات کشور محدود به داخل استدیو میگردد یعنی همکار رسانه هستند نه خبرنگار.

سمندر، نا امنی های اخیر در کشور و سنتی بودن جامعه را دلایل عمدهٔ کم رنگ شدن حضور زنان در رسانه های عنوان کرده میگوید که ازدیاد ناامنی باعث گردیده تا خانواده ها مانع کار کرد خبرنگاران زن  حتی در مرکز گردند.

وی هم چنان میگوید : “نبود پالیسی وسیع و همه جانبه و نبود پالیسی جندر باعث این گردیده است تا خبرنگار زن نتوانند از حق خود دفاع کنند، با وجود که زنان ژورنالیست نقش موثر را در خبرنگاری، تصحیح و یا تصویر برداری انجام میدهند.”

آقای سمندر آزار و اذیت بانوان را در رسانه ها یکی از دیگر چالش برای آنها خوانده میگوید که در بیشتر اوقات خانم ها در رسانه ها از طرف کارمندان ویا مدیران رسانه مورد آزار و اذیت قرار میگیرند وبه گفته وی در این مواقع خانم جرات این را نمیکنند تا عکس العمل نشان بدهند ویا تا حد امکان از حق خود دفاع کنند.

این در حالیست که نظر به گزارش سالانه موسسه نی یا حمایت کننده رسانه ها، طی سال 2017 میلادی 14 تن از خبرنگران بشمول یک خانم کشته شده در حادثه های مختلف کشته شده اند. به نقل از مجیب خلوتگر رییس اجرایی این موسسه بتعداد 6 خبرنگار زن از طرف نیرو نهای امنیتی مورد اهانت و تهدید قرار گرفته اند.

گزارش: بهشته ایوبی

تصحیح: مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

تهدیدات امنیتی مانع کار بانوان ژورنالیست

هرات ۳ اکتوبر/ ۱۱ میزان تهدیدات امنیتی، آزار و اذیت های روی جاده و سرک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *