قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / معرفی زنان ژورنالیست / بانو بشردوست: «می خواهم الگوی صدا های باشم که کسی به نیاز آنها پی  نبرده است.»

بانو بشردوست: «می خواهم الگوی صدا های باشم که کسی به نیاز آنها پی  نبرده است.»

کابل

میزان 96/ اکتوبر 017

ما گنجینه های ادبی، مطبوعاتی و فرهنگی زیادی در کشور داریم که متاسفانه مردم و علاقمندان شان تا هنوز مثل خزانه های پنهان همه با ایشان شناخت و آشنایی ندارند.
اینک به سلسله معرفی و مصاحبه های اختصاصی زنان مجرب در عرصه فرهنگی و مدنی ، مرکز حمایت از زنان ژورنالیست  بخاطر معرفت و آشنایی از کار های یکتن از چهره های شناخته شده مطبوعات و ژورنالیست که همواره نوازشگر و مشوق نسل جوان بوده ، می پردازد:
این خانم  مستعد، ژورنالیست ، گوینده ، خبرنگار و هم چنان شاعر ، بانو ناهید بشر دوست میباشد.
بانو ناهید بشر دوست، ژورنالیست ، و یکتن از خبرنگاران موفق آژانس خبری پژواک میباشد که در یک دهه ی اخیر با سعی و تلاش خستگی ناپذير به حیث گزارشگر خبری  بطور موثر و مثمر  در پوشش خبری وقایع مهم افغانستان بطور مداوم و خستگي ناپذير مصروف خدمت بوده و به مسایل مختلف می پردازد.
خانم بشردوست يكي از زنان با افتخار كه با ارايه گزارش ها و نوشتن کتاب های متعدد در عرصه شعر و شاعری و مقالات فراوانی موقعيت برازنده ای را در بين فرهنگيان كشور كسب کرده است و هميشه به عنوان يك بانوی متعهد ، فعال و قابل ستايش در بين بانوان فرهنگی شناخته شده است.

حال از وی میشنویم و میخوانیم که در باره کار، تجربه، خبرنگاری و شاعری به این مرکز چه گفتنی ها دارد.

پرسش: ناهید بشر دوست کیست؟ شاعر؟ نویسنده؟ روزنامه نگار؟ فعال حقوق زن؟ می‌خواهم این را خودتان برای مان بگویید.

پاسخ: ناهید بشردوست  هر گاه خود ستایی نشود گاهی شاعر، گاهی نویسنده و گاهی هم فعال حقوق زن و بیش از یک دهه است که بحیث خبرنگار در رسانه ها و در این ده سال اخیر در آژانس خبری پژواک ایفای وظیفه مینمایم .

پرسش: میخواهیم در مورد تحصیلات تان بدانیم‌؟ و چه باعث شد که به خبر نگاری رو آوردید؟

پاسخ: تحصیلاتم را در دانشگاه کابل در دانشکده زمین شناسی رشته جغرافیه به پایان رسانیده ام و نسبت علاقمندی که به مسلک ژورنالیزم داشتم به این مسلک رو آوردم و در این عرصه می خواهم الگوی صدا های باشم که کسی به نیاز آنها پی نیرده است .

پرسش: از کار خبرنگاری تان چه مدت میگذرد؟ و میشود دست آورد های تان را در این عرصه با ما شریک سازید؟ در مورد جوایز که در این راستا ازآن خود کردید بگویید.

پاسخ: حدود ۱۳ سال است که به حیث ژورنالیست و خبرنگار کار  می کنم دست آورد هایم در این عرصه تولید روزانه یک گزارش است که با زحمت زیاد آماده می سازم اما خرسندم که از این ماورا به مردم  خود خدمت می کنم جوایز در عرصه خبرنگاری تندیس ها و تقدیر نامه های است که شمار شان نزدم نیست.

اما در عرصه نویسندگی بر علاوه برخی جوایزخورد و کوچک در سال ۲۰۰۸ حایز جایزه کلتوری افغانستان ازکشور نیپال شدم در انجا بیشتر از ۲۰۰۰تن برای تماشا حضور یافته بودند وقتی من جایزه را که مال مردم افغانستان است بدست آوردم همه با اینکه یک خانم افغانم و این خوشبختی نصیب من شده استقبال کردند.

تعدادزیاد رسانه ها ی خارجی با من مصاحبه کردند و از اینکه زن افغان به عنوان یک زن برقه پوش برای شان معرفی شده بود و مرا با دریشی دیدند خیلی در محراق توجه شان قرارگرفتم .

پرسش: کدام رسانه ها و بخش ها را تا بحال تجربه کرده اید و علاقمندی بیشتر به کدام کارتان داشتید؟

پاسخ: در دهه ۶۰ هجری شمسی به کار خبرنگاری شروع کردم انوقت صنف نهم مکتب بودم بسیاری رسانه ها آن وقت فعال  بودند اگر بگویم که با همه شان همکاری داشتم به جز روزنامه هیواد جای تردید نباید باشد اما نوشتن داستان و ژانر فیچر را بسیار دوست دارم .

پرسش: میشود از زندگی شخصی تان بدانیم؟ ودر این مدت خبرنگاری تان بیشتر کی ها مشوق تان بوده اند و چی چالش های صد راه تان قرار داشته است؟

پاسخ: ازدواج کرده ام یک پسر و سه دختر دارم مشوق من درعرصه خبرنگاری پدر مرحوم ام بود که خودش در چاپ خانه مطبعه دولتی کار می کرد و سر کارش با چاپ رسانه ها بود.

چالش فقط همین است که قلم در این کشور نان ندارد با تاسف که در این سرزمین  بیشتر تفنگ ارزش دارد چالش من همین است که باید من یک نویسنده و شاعر باشم و در این راستا کار کنم اما چون جور روزګاریاری نمی کند و خرابی اقتصاد دامنگیرم است ناگزیرم کار کنم ویک لقمه نان بدست بیاورم.

پرسش: سفر تان به دنیایی شاعری و نویسندگی از چه زمانی آغازشد؟

پاسخ: سه دهه قبل در این راستا قدم ماندم و تا کنون ۸ اثرم چاپ شده و سه اثر دیگرم ناچاپ اند .

پرسش: چی شد که سری به دو دنیایی متفاوت( شاعری و روزنامه نگاری) زدید و علاقمند کدامش بیشتر هستید؟

پاسخ: قبلا هم متذکر شدم که ناگزیزی های روزگار مرا خبرنگار ساخت هر چند کم وبیش عاشق این مسلک هم بودم اما در واقع باید نویسنده می بود که با تاسف نمی شود .

پرسش:  میشه بگویید چه چیز به عنوان چالش یا مانع سد راه خبرنگاران زن وجود دارد ؟

پاسخ: اولتر از همه روش و رفتار مسوولین رسانه ها تعبیض آمیز است، مدیران رسانه به دانش، توانمندی و عقلانیت خانم ها باور مند نیستند و همیشه کوشش میکنند با حرف ها  کلمات شان خانم ها را سلب اعتماد کنند.

شاید متوجه شده باشید هیچ یک از خبرنگاران زن در افغانستان نام و نشان بین الملی ویا جهانی پیدا نکرده اند هرچند استعداد های است که اگر با آنها برخورد درست صورت بگیرد، درست تشویق شوند و در سخت ترین حالات حمایت شوند میتواند مانند سایر کشور ها زنان موفق در عرصه ی ژورنالیزم داشته باشیم.

شاید شما دیده باشید که از طرف مسوول خبر یا رسانه اجازه داده نمیشود که زن ها در محلات که حوادث رخ میدهد بروند برای اینکه به توانمندی خانم های ژورنالیست اعتماد وجود ندارد.

پرسش: آیا برخورد مدیران رسانه با زنان و مردان خبرنگار یک سان است و یا متفاوت؟ اگر متفاوت است چگونه تفاوت وجود دارد؟

پاسخ: برخورد شان کاملا تعبیض آمیز است مردها نسبت به خانم ها برتری داده میشوند، در رسانه های که در راس شان مردها باشد تعداد خانم ها بسیار اندک است شاید به همین خاطر بیشتر دختر خانم های که از دانشکده ی ژورنالیزم فارغ میگردند کار کردن در خلاف رشته را ترجع میدهند نسبت به یک رسانه، چون چالش های بیشتری در عرصه خبرنگاری وجود دارد به خصوص برای خانم ها این مسلک بیشتر دشوار و پر مخاطره است.

هم چنان در بعضی رسانه ها به خصوص رسانه های تصویری بیشتر دختر خانم های که چهره ی ظاهری زیبا دارند جذب میگردند و  بیشتر به چهره اهمیت داده میشود نه به استعداد و خانم های که استعداد دارند اما چهره زیبا ندارند نمیتواند توانایی خود را به اثبات برسانند که این هم به نحوی استفاده از خانم ها به عنوان ابزار است و هم استعداد های شان مدنظر گرفته نمیشود.

و موضوع مهم تر این که در رسانه ها از طرف کارمندان و یا رییس های همان رسانه تقاضای جنسی صورت میگیرد و اگر به این تقاضا تن ندهند مجبور به ترک وظیفه میشوند و یا هم برای حفظ وظیفه ی شان قبول میکنند که این یک کار غیر انسانی و غیر قابل تحمل است که خوشبختانه در ساحه که فعلا به حیث خبرنگار کار میکنم  خودم از این وضعیت شکایتی ندارم.

پرسش:میخواهیم نظر تان را در رابطه به مرکز حمایت زنان ژورنالست بدانیم از دید شما به چی اندازه  تاسیس چنین مرکز برای بانوان ژورنالست در راستای دفاع از حقوق شان و مبارزه برای بدست آوردن حق شان کمک خواهد کرد؟

پاسخ:  ایجاد مرکز از حمایت زنان ژورنالست یک قدم مثبت و نیاز مبرم برای جامعه بخصوص زنان ژورنالیست و خبرنگار می باشد البته تشکیل این مرکز را من استقبال میکنم و امیدوارم خانم های که در این اداره کار میکنند بتوانند موفقیت های زیاد حاصل نمایند و با یک ستراتیژی منظم گام های عملی جهت حمایت و کاهش خشونت علی روزنامه نگاران زن بردارند.

ما به نام نهاد های زیاد داریم البته به باور من تا حال هیچ کدام محسوس نیست در این جای شک و تردید است که آنها چرا به نام زنان ژورنالست پول میگیرند، نشریه ها چاپ میکنند و دفتر ها را مصروف ساخته اند ولی متاسفانه من که منحیث ژورنالست استم و بیشتر از یک دهه میشود تا حال عضویت چنین نهاد ها را ندارم.

مصاحبه : بهشته ایوبی

تصحیح:  مرکز حمایت از زنان ژورنالست در افغانستان.

مطلب پیشنهادی

«من درد زنان را با پوست ، گوشت و استخوانم لمس می کنم…»

هرات: سنبله ۹۶ / سپتمبر ۱۷ این گفته های نسیمه همدرد، مسؤل سایت خبرگزاری بانوان …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *