قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / معرفی زنان ژورنالیست / خانم برښنا: هیچګاه به تهدیدها و مشکلات تسلیم نه میشوم

خانم برښنا: هیچګاه به تهدیدها و مشکلات تسلیم نه میشوم

۱۳۹۶، سنبله ،۱۴

مرکز حمایت از زنان ژورنالست در افغانستان

خانم بریښنا شیرزی یکتن از فعالان مدني و خبرنګاری که ۱۵ سال میشود در عرصه ای ژورنالیزم در حالات بسیار دشوار در کنر کار می کند، یک خانم مبارز در سطح ان ولایت می باشد، با وجود مشکلات امنیتی و تهدید های که از سوی طالبان مسلح به وی مواجه است ، از فعالیت رسانه یی دست نمی کشد، اګر زمینه کار و پیشرفت برایش مهیا ګردد، در آیندها می درخشد و به جامعه به خصوص خانم ها مضدر خدمت میګردد.

مرکز حمایت از زنان ژورنالست در افغانستان همرای این خانم دلیر مصاحبه نموده است ، که به شما قرار ذیل تقدیم میشود:

۱: در قدم نخست مهربانی نموده به خواننده ګان خود را معرفی کنید و همچنان در رابطه به تحصلین تان معلومات دهید؟

جواب: برښنا نام دارم ، در سال ۱۳۵۱ در ولسوالی پغمان کابل به در یک خانواده ای روشنفکر به دنیا امده ام، تعلیمات ابتدایی خود را در پغمان په پایان رسانده ام، تعلیمات متوسطه و بکلوریا خود در لیسه بی بی سروری سنګری در خیرخانه کابل در سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹) به پایان رسانده ام.

تحصیلات عالی و درجه لیسانس را از پوهنتون سیدجمال الدین کنر از دیپارتمنت ادبیات به دست اورده ام، از صنف دهم تا اکنون در بخش ژورنالیزم و خبرنګاری کار میکنم و با این مسلک شوق و علاقه دارم، اولین مقاله ام تحت عنوان(هیواد پالنه) در روزنامه انیس به چاپ رسید، بعد از چاپ همان مقاله همه مرا تشویق کردند و با ژورنالیزم علاقه و شوق ام بیشتر شد.

۲: فعالیت رسانه ای تان را از کجا آغاز کردید؟

جواب:در سال ۲۰۰۴ میلادی به صفت یک خانم خبرنګار در رادیو تلویزیون ملی کنر به کار اغاز کردم، ګاه ګاه در انجا به صفت ګوینده نیز در برنامه ها ظاهر میشودم، در این عرصه ورکشاپ ها و برنامه های اموزشی زیادی را ګرفته ام ، همچنان از ولایت کنر با شماری دیګری از رادیو ها و تلویزیون ها نیز همکاری کرده ام، در سال ۲۰۱۰  به نام (لوپټه ) مجله ای را تاسیس نمودم و جواز فعالیت را از وزارت اطلاعات و فرهنګ به دست آوردم.

۳: هدف تان از ایجاد مجله چه بود، در کدام بخش ها فعالیت دارید اګر به شکل کوتاه معلومات بدهید خوبتر است؟

ځواب: هدف و استراتیژی مجله لوپټه را در نقاط ذیل به شما بیان میکنم:

A: اګاهی عامه به زنان کنر او اګاه ساختن شان به حقوق حقه ای شان

B: دختران را به مکاتب ، تحصیلات عالی و فعالیت در اداره های دولتی و غیر دولتی تشویق نمودن.

C: در نهایت میخواهیم زنان دوشادوش با مردان در راستای بازسازی افغانستان سهم فعال داشته باشند.

همچنان در هر سه لویه جرګه به نماینده ګی زنان کنر سهم نیز داشتم:

الف:لویه جرګه تدبیری

ب:لویه جرګه مشورتی

ج:لویه جرګه عنعنوی افغانستان

۴:در عرصه خبرنګاری تجربه تان چقدر است؟

جواب:در عرصه خبرنګاری تقریبا ۱۴ سال تجربه کاری دارم، در قدم نخست رادیو تلویزیون و سپس در رسانه های چاپی او حال مصروف مدیریت مجله ای خودم استم.

۵:تا حال چه دستاورد ها دارید؟

جواب: در این ۱۴ سال بیشتر خانم های و دخترخانم ها را در عرصه کاری تشویق نموده ام، که همین اکنون در موسسات مختلف کار میکنند، همچنان در چهار دوره ای انتخاباتی خانم ها را تشویق نموده ام، همچنان به اثر تشویق خودم حال در ولایت کنر در اداره های دولتی و غیر دولتی ۱۰ فیصد خانم ها مصروف فعالیت استند.

۶:در عقب این همه کامیابی هایت دست که است، پیشتیبان مادی و معنوی تان که است، حمایت فامیلی دارید یا نه ، اګر حمایت فامیلی همرایتان نه می بود در این ولایت نا امن کار تان چطور می بود؟

ځواب: مجله لوپټه USAID  و بعضی اوقات به کمک مالی PDF چاپ و نشر میګردد،اما بعد از سال ۲۰۱۵ کمک ها بند شده  است  و حال از سوی جوانان فرهنګی و مدنی این مجله چاپ میګردد.

حمایت معنوی از سوی شوهرم و خانواده ام صورت میګیرد، از اینکه تا حال پیش رفته ام شوهرم سیدرحمن بیکور همرایم همکار است، زیرا وی یک خبرنګار آزاد و روشنفکر است .

شوهرم همیشه مرا تشویق نموده است،  تا به حیث کارمند در رادیوتلویزیون ملی و بعداً مسوولیت مجله لوپټه را برعهده بګیرم ، که در زنان کنر و بعداً در تمام افغانستان یک خانم مشهور شدم.

۷:از اینکه در ولایت نا امن زنده ګی میکنید تا حال با کدام مشکل و یا هم خشونت روبرو شده اید؟

جواب:در اوایل از طرف مردم عام و مخالفین مسلح دولت تهدید و فشار ها زیاد شده بود، اما از اینکه روشنفکران ، فعالان مدنی و دولت مرا حمایت کردند، هیچګاه به این مسایل تن نه دادم ، با اینکه مشکلات امنیتی زیاد بود و از سوی مخالفان مسلح دولت شبنامه ها برایم ارسال میشود،اما باز هم به کارم ادامه دادم،و تسلیم این همه تهدید ها نه شدم.

۸:از اینکه یک خانم استید کار رسانه یی چقدر به شما دشوار است؟

جواب:در ولایت کنر همرا با خشونت دست و پنجه نرم کردیم و هیچګاه تسلیم هم نه شدیم، در جامعه ای که سه دهه جنګ در ان باشد کار در رسانه ها مشکل است، زیرا تمام زیربنا ها صدمه دیده اند، و هیچګونه قانونیت و امنیت در کشور دیده نمی شود، همچنان در کشور که ۷۵ در صد باشنده ګانش بیسواد باشند طبعاً کار رسانه ای در ان مشکل می باشد.

۹:پلان ها و برنامه های آینده ای تان چیست؟

جواب:در آینده پلان دارم که به مجله مذکور یک دوست و همرا پیدا کنم ، به مجله وسعت بدهم، و مجله ام را به سطح ملی و بین المللی برسانم.

۱۰:از دولت مرکزی و جامعه جهانی به صفت یک زن مدنی فعال چه توقع دارید؟

جواب: از دولت و جامعه جهانی ارزو دارم که در چاپ و نشر مجله لوپټه همرایم کمک کنند و به انعده دختر خانم هایکه همرایم کار میکنند معاش تعین کنند.

۱۱:نظر شما در رابطه به ایجاد مراکز حمایت از خبرنګاران زن چطور است ، آیا این کار موثر تمام میشود، ارزوی تان چیست؟

جواب: اګر چنین نهاد ها زیاد شود و یا هم با اداره های موجود کمک بیشتر شود،پس در آینده این همه راه را برای فعالیت خبرنګاران زن باز میکند و خانم ها در کشور آینده خوب خواهد داشتند.

مرکز حمایت از خبرنګاران زن در افغانستان برای خبرنګاران زن نهاد مهم است، باید چنین مراکز سابق ایجاد شده میبود،و حال برای حل مشکلات خبرنګاران زن مهم پنداشته می شود، جامعه جهانی که برای مرد ها امکانات مهیا میسازند باید برای خانم ها نیز مهیا سازند، شخصاً خودم به حیث یک خبرنګار زن و مسوول مجله خواهان چنین نهاد ها استم.

مصاحبه: مرکز حمایت از زنان ژورنالست در افغانستان

مطلب پیشنهادی

ناجیه سروش: برای بلند کردن صدای زنان بلاخره رادیو بانوان را در بدخشان ساختم  

بدخشان ۴ اپریل/ ۱۵ حمل ۱۳۹۷ به سلسله معرفی خبرنگاران شجاع و مسلکی زنان اینک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *