قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه / خبر- گزارش / نا امنی های اخیر در کندز باعث شده تا شمار زیادی از زنان بخصوص خبرنگاران از وظایف شان دست بکشند

نا امنی های اخیر در کندز باعث شده تا شمار زیادی از زنان بخصوص خبرنگاران از وظایف شان دست بکشند

کندز

2017جوزا 1396 / جون

زنان در ولایت کندز با نگرانی از عدم امنیت  در  این ولایت می گویند جنگهای متمادی  وپی در پی باعث شده است  که بیشترین زنان فعال در ادارات دولتی و غیر دولتی دست از کار بکشند وخانه نشین شوند بخصوص زنان ژورنالیست حتی ترک محل نیز نموده اند.

بانو نصیبه هولکر  ریس امور زنان کندز میگوید که، در کندزتعدادی زیادی از زنان نخبه ا که در ادارات دولتی و انجو ها  ورسانه ها کار می کردند دست از کار کشیده  و به خانه نشسته اند ویا هم ازین ولایت فرار کرده اند.

وی افزود : “دست  کشیدن  زنان از کار بر علاوه اینکه بر پیکر اقتصاد خانواده ها تاثیرات منفی گذاشته است  از سوی دیگر روند عرضه خدمات اجتماعی را به کندی مواجه ساخته است.”

خانم زرگل عالمی منشی شورای ولایتی کندز  نیز تایید میکند که ، بیشتر زنان فعال در این ولایت که کار های اجتماعی را انجام میدادند ومدافعان حقوق زن بودند از این ولایت فرار کرده اند و تا هنوز بر نه گشته اند .وتمام مجالس که در کندز دایر میگردد همه مردانه است  ویا هم یکی  بیش از دو خانم حضور نمی یابند.

وی می افزاید :حضور مخالفین دولت در چند کیلو متری این ولایت وحضور گسترده وفعال شان  آنان در ولسوالی ها وقریه جات این ولایت ، بیجا شدن خانواده ها در اثر جنگ ها و ترس زنان کارمند از جان شان، نا امنی و ترور، دلایلی هستند که زنان از کار شان دست کشیده اند.

به باور این فعالین زن، اگر وضعیت همینگونه ادامه پیدا کند، دیگر هیچ خانمی در کندز از خانه های خود بیرون نخواهند برایند و یا هم  مثل دیگر خانم ها پا به فرار خواهند گذاشت .

از سوی هم این وضیعت رقت بار وغیر قابل اعتماد ،  تاثیر منفی بالای حضور زنان خبرنگار در کندز گذاشته است .در یک نظر خواهی که با اصاحب رسانه های محلی کندز از جانب نماینده مرکز حمایت از زنان ژورنالیست در افغانستان و مسوول رادیو روشنی صورت گرفته است بیشتر این ژورنالیستان میگویند:

” در هر رسانه محلی  قبلا ده الی 15 دختر خانم ایفای وظیفه میکرد ولی حال یکی یا دو دختر خانم حضور دارند که مجموعآ تمام شان به ده تن میرسد. وآنهم با ترس ونگرانی به سر میبرند.

خانم صدیقه شیرزی نماینده مرکز در کندز افزوده است: “گرچه ما کوشش زیاد نمودیم تا این بانوان را دوباره به کار شان برگردانیم ولی خانواده های شان  به دلیل نا امن بودن این ولایت اجازه نمیدهند “.

صوفیا اعظیمی یکی از خبرنگاران زن  در کندز بایکی از رسانه های محلی کار میکرد نیز نظر به شرایط بد امنیتی ترک وظیقه نموده و میگوید:” قبل از سقوط اول کندز زمینه های کاری خوبی برای ما مساعد بود ولی بعداز به وجود آمدن نا امنی های گسترده در این ولایت مجبور به ترک وظبفه شدم من در عرصه کار خبرنگاری خود را مصون احساس نمیکردم  .”

خانم صوفیا می افزاید که وی ، در یکی از ولسوالی های کندز زندگی میکند واز آنجا امدن تا محل کارم مشکل زا بود به همین لحاظ کارش را ترک کرده است .

به گفته وی، درست است که کار خبرنگاری مسلک مقدس است ولی در جامعه که زندگی میکنند به کار شان کسی احترام ندارد وارزشی قایل نیست .”

وی افزود: ” من مجری برنامه های اموزشی ومعلوماتی بودم  وبه کار خود زیاد علاقه داشتم ، زیاد تلاش کردم که خانواده ام را قناعت بدهم تا مرا بگذارد که در این راستا کار نمایم ولی انها قبول نکردند. وگفتند که امنیت کندز تامین شدنی نسیت  وما نمیخواهیم که دختر خود را از دست بدهیم.”

هم چنان به نقل از نماینده مرکز در کندز ، رادیو زهره اولین رادیوی که در سال 2004  در روز 8 مارچ ایجاد گردید و الی 2014 به تعداد 20 خبرنگا رزن در این رادیو کار میکرد وظرفیت های شان بلند برده شده بود  مسول این رادیو که یک خانم بود ومدت ده سال برای رشد این رسانه کار های چشم گیری نمود حال این رسانه را ترک کرده وبه یکی از کشور های خارج پناه برده است.

مدیر مسول این رسانه آقای محسن  احمدی  نیز تایید کرده و میگوید قبلا در این رسانه 20 خانم کار میکرد آهسته اهسته تعداد شان به 7 دختر خانم رسید وحال به دلیل این نا امنی ها ومشکلات اقتصادی 5 تن شان به کابل رفته اند و 2 دختر خانم حال با آنها کار میکند.

تجلا  فروغ  یکی دیگر از  دختران خبرنگار است که چند روز  میشود که کار رسانه یی در شبکه نشراتی رادیو روشنی را ترک کرد وتغییر مسلک نمود.

نجلا که مشکل نا امنی و عدم مصوونیت را دلیل اصلی ترک وظیفه اش میخواند می افزاید : گرچه مدت 4 سال با این رسانه کار نمودم وعلاقه مندی خاصی به مسلک خبرنگاری داشتم ودر  رسانه ایی که کار میکردم  بانوانی زیادی با من همکار بودند که امروز نیستند به همین دلیل من هم نخواستم خطر را قبول کرده  در رسانه به کار خود ادامه دهد.”

این در حالیست که به گفته مسوول این رادیو خانم شیرزی، در یک هفته قبل بانوی دیگری نیز این رسانه را ترک نمود.

به گفته وی، این رسانه مدت یکماه  به دلیل نقل مکان تعطیل بود ، انهم به علت اینکه مکان قبلی این رسانه در جای امن نبود وما همه روزه کارمندان در ترس وهراس به سر میبردند .

خانم شیرزی افزود که،  حال این رادیو دوباره به نشرات خود آغاز نموده ولی نشرات تلویزیونی اش متوقف است زیرا از یک طرف مشکلات اقتصادی دامن گیر بوده و از سوی هم  وضیعت امنیتی کندز تغییر پذیر نیست  واز این بیش خطراتی زیادی متوجه زنان خبرنگار خواهد بود .

مسوول رادیو تلویزیون روشنی و نماینده مرکز افزود: “خانواده برایم مشوره داد که تغییر مسلک بدهم وبروم در یکی از داشنگاه ها منحیث استاد ایفای وظیفه نماییم اما تا حال بکار خود ادامه داده ام.”

خبرنگاران زن در کندز دلیل کم رنگ بودن حضورشان در رسانه هارا همانا عدم امنیت کلی ،مصونیت شغلی در ادارت، عدم اگاهی خانواده ها از کار خبرنگاری ، موجودیت دیدگا های افراطی وعدم حمایت دولت از کار کرد های زنان در بخش های اطلاع رسانی میدانند.

از جهت دیگر مسولان رسانه ها میگویند که رسانه های محلی با مشکلات اقتصادی جدی نیز مواجه هستند و امکانات مالی ندارند تا نیازمندیهای مادی خبرنگاران زن را در رسانه ها مرفوع سازند. ودر عین حال پرداخت مالیه گزاف ، پرداخت طیف فریکونسی ها ، تمدید جواز های تجارتی که همه به پول نیاز دارد از جمله مشکلات اساسی رادیو های زنان میباشد.

زرغونه حسن مسوول رادیو کیهان وشایسته در کندز میگوید : “من مدت 5 ماه میشود که معاشات دو دختر خانمی که  در رسانه ام کار میکنند نه پرداخته ام .”

خانم زرغونه  دلیل اینکه نتوانسته معاشات کارمندان خویش را بپردازد  عدم امنیت ، عدم  توجه دونرها به رسانه های زنان  وموجودیت  تضاد اصحاب رسانه های که مردان مدیریت دارند، میخواند.

وی  ادعا مینماید “رسانه های که اصحاب شان مردان هستند با ارتباطات وخورد وبوردی که میان شان صورت میگیرد قرار داد های اعلانات را به نفع خود رقم میزنند.

به گفته وی، موسسات و کمپنی های که اعلان میدهند قرارداد ها دست سوم وچهارم شده به رسانه ها پول کمی را پیشنهاد میکنند ویاهم مطابق قرارداد ها به وقت وزمان معین برای رسانه ها پول پرداخت نمیکند .

خانم زرغونه میگوید که حتی 2 سال از ختم قرارداد میگذرد. ویاهم کمپنی های هستند که پول رسانه ها را به تاراج برده اند وناپدید شده اند.

این همه مشکلات دامنگیر رسانه های زنان در کندز شده است واگر وضیعت همچنین دوام یابد رسانه های زنان در کندز به رکود مواجع خواهد شد.

عبدالحمید حمیدی  قومندان امنیه ولایت کندز در رابطه به نگرانی های زنان خبرنگاران  را تایید نموده میگوید:ما واقعآ فعالیت رسانه های زنان را در کندز میستایم وشاهد فعالیت های خوب شان هستیم درست است که در دوران سقوط کندز وضعیت امنیتی بهتر نبود وتاثیرات خود را بالای کار زنان داشت  و باعث کوچیدن اجباری خانواده ها در کندز گردید و حتی تعدای زنان از کندز رفتند به طرف کابل ویا کشورهای دیگر مهاجر شدند.”

اما به گفته آقای حمیدی،  این مستقیم به امینت مربوط شده نمیتواند امروزه خانواده ها مشکلات اقتصادی زیادی دامنگیرشان است ویک خانمی که مسولیت یک خانواده را به عهده دارد طبعآ به کار خوب تر با مزد خوب تر ضرورت دارد ویک تعداد خانواده ها ترجیع دادند که در کابل زندگی بکنند شرایط بهتر برایشان وجود داشت .

وی می افزاید که، روی همین دلیل شاید اکثریت خانمها به بیرون از ولایت رفته باشند ولی اینکه به دلیل نا امنی دست از کار بکشند حال ساحه امنیتی بسیار وسیع شده است.

وی میگوید:” ما زمانی که مردم میگفتند مخالفین در پشت دروازه های شهر هستند عملییات های گسترده را راه اندازی نمودیم حال هم این عملیات ها جریان دارد چندید ولسوالی ها وقریه جات از وجود مخالفین پاکسازی شده است.”

آقای حمیدی میافزاید که،  در این ولایت کندز یک سلسله حساسیت های خانواده گی ، سنت ها ومشکلات خانواده گی بیشتر وجود دارد که این همه شاید موانع کار بانوان در رسانه ها باشد.

قوماندان امنیه در حالیکه به  نماینده گی از تمام نیروهای امنیتی  به خبرنگاران زن در کندز اطمینان میدهد که هیچ مشکل امنیتی وجود ندارد می افزاید:

” اگر بهانه مشکلات امنیتی بوده باشد تا امروز من ندیده ام که کدامی خبرنگاری تهدید شده باشد. ما در قسمت فراهم ساختن سهولت های کاری در بخش امنیت درخدمت هستیم  زنان خبرنگار  بر بگردن ودوباره به رسانه های خود کار خود را به طور نورمال پیش ببرند”.

اما محسن ” احمدی ” معاون اتحادیه رسانه های محلی در کندز میگوید که، حضور کم رنگ زنان در رسانه ها نگران کننده است رسانه های که بیشتر از یک دهه در کندز فعالیت دارند حال با نبود زنان خبرنگار تغیراتی کلی در نشر برنامه های زنان ، گزارشات وانعکاس صدای دیگر زنان اجتماع شده است .

به گفته آقای احمدی،  نبود زنان خبرنگار در رسانه های محلی تاثیرات بدی بالای خدمات رسانه یی گذاشته است زیرا خشونت ها علیه زنان انعکاس داده نمیشود ، مشکلات وصدای زنان در تمام ولایت وقریه جات این ولایت از طریق امواج رادیو های محلی شنیده نمیشود .

وی می افزاید : “هرقدر که نیروهای امنیتی به مردم اطمینان بدهد ولی خانواده ها نمی پذیرند وبه دختران شان اجازه نمیدهند که بیرون از منزل کار بکنند چون هیچ تضمینی وجود ندارد”.

آقای محسنی می افزاید که،همین نبود امنیت است که رسانه ها با مشکلات اقتصادی مواجع هستند ، دفاتر موسسات خارجی در  کندز بسته شده است دونر ها از کندز فرار کرده اند ، کمپنی ها اعلانات را به رسانه ها نمیدهند.

هم چنان زنانی که در نهاد ها ، موسسات دولتی ، غیر دولتی ویاهم در رسانه ها کار میکنند از بی اعتمادی در برابر دولت حرف میزنند ومیگویند که مخالفین دولت در پشت دروازه های شهر قرار دارند وجنگهای پی در پی ادامه دارد با وجوداینکه بیشتر از دوسال میشود مخالفین بعداز سقوط اول ودوم کندز پیشروی های داشته است ولی دولت محلی هیچ اقدامی برای  مهار ساختن جنگ وعقب زدن مخالفین از این شهر ندارند.

در عین حال مدت دو هفته میشود که مخالفین دولت از عقب دروازه های شهر،  مرکز کندز را هدف قرار داده وتا کنون 20 مرمی هاوان به این شهر شلیک کردند که در اثر ان دها غیر نظامیان به شمول اطفال وزنان کشته وزخمی شده اند. واز سوی دیگر جنگ های نفس گیر  جداً تاثیرات منفی روی اقتصاد رسانه های که زنان کار میکنند نیز گذاشته است.

خبر: صدیقه  شیرزی

تصحیح: نیکزاد

مطلب پیشنهادی

نگرانی خبرنگاران زن در فراه از محدود شدن فضایی کاری

فراه ۲۷ نوامبر و ۶ قوس ۱۳۹۸ شماری از خبرنگاران زن در فراه از محدود …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *